زمستان است فصل دوست داشتنی من..فصلی که من نامش را گذاشتم عشق..همیشه دوست داشتم بهترین اتفاقات زندگی م در این فصل باشد..مثلن خیلی دوست میداشتم متولد این فصل باشم..یا اگر قرار شد روزی عشق م را ببینم در این زمستان لعنتی دوس داشتنی باشد..تا زیباترین و شیک ترین پالتو و بوت هایم را بپوشم و از ترس سرمایش در گوشه ی دنج در پارک دوست داشتنی م خودم را در پالتو ام جمع کنم و هی سرم پایین باشد و هی به کفش های در حال عبور نگاه کنم و هی منتظر یک جفت کفش باشم.. و هی به دستهایم امید بدهم که الان گرمشان میشود..که الان گرمم میکند..که الان با امدنش سرما را زیر پاهایش له میکند و

اینروزها مغزم سرما خورده گی گرفته است..انقدر این ویروس لعنتی قوی و پر زور است که کلمات و حرف ها و واژه هایم را درگیر کرده است..اب ریزش چشمهایم که شده است قوز بالا قوز..حالا من مانده ام و یه دخترک سرما خورده ی اب ریزشی که از ترس این سرمای سگ کش در خودش جمع شده است و موهایش را باز کرده است و به سان لحافی دور خودش پیچیده است..دخترک مانده است و یک عالمه احساس یخ زده....

چند تکه یخ را از یخچال بیرون می اورم و داخل ماگ قهو ه ام میریزم...افکارم به من دهن کجی می کند..مغزم افتاده رو دور مسخره کردند هی فرمان را به چپ میچرخاند..هی دستور ادامه میدهد..انگار اینروز ها که همه مرا مسخره می کنند او هم دوست دارد خودی نشان بدهد بگویید عزیزم منم...قهوه را یخ یخ سر میکشم انقدر یخ که تلخی ش را حس نمیکنم..احساسی خوبی بهم دست میده دوباره چن تکه یخ تو لیوان کمی اب..خوب که یخ شد یک نفس سر میکشم..چن بار تکرار میکنم..حسهای خوب یخ زده روی هم جمع میشوند من هیچ عکس العملی نشان نمیدهم...همین را برعکس انجام میدهم ..داغ داغ هورت میکشم..باز هم می بینم که حسها

دیگر تفاوتی نمی کند که روزهایم چگونه می گذرند...وختی قرار است که هیچ وخ ان اتفاق قشنگ در دنیایی من نباشد..وختی قرار است تویی در من وجود نداشته باشد..دیگر تفاوتی نمی کند که این دنیا رنگین هم هست چون دنیای من فقط خاکستری مات است..اصلن چشمهایم دیگر مهم نیستند..وختی قرار است همه چیز و همه کس را غیر تو ببینند..من نیامده بودم که برنده یا بازنده ی این دنیا باشم..اصلن من برای جنگ نیامده بودم.من امده ام تا ارام ارام در این خاکستری مات بمیرم..حالا این زندگی لعنتی است که مرا به خودم بر نمیگرداند..نگه ام داشته است تا در سالهای نمیدانم و اندی از عمرم که میگذرد مرا تشریح ک

نمی خواهم بمیرم ، ای خدا !
ای آسمان !
ای شب !
نمی خواهم
نمی خواهم
نمی خواهم
مگر زور است ؟